2009-11-05 10:44:43
"Өдрийн тэмдэглэл" цааш унших »
Энэ блогоос: | Үүцлэх | өөр блог » |
Блог үүсгэх | Нэвтрэх |
Хэхэ манай ахын том хүү нь гэртээ байж байнгуут найзууд нь гадаа орцонд дууддаг гэнэ л дээ. Тэгээд л гарч уулзангаа найз нар нь ам цангаад ус ууя гэдэг юмуу байн байн савтай ус зөөдөг гэнээ. Банди нар нэг тэгдэг дээ тээ. Тэрэн шиг л. Тэгсэн нэг өдөр нэгдүгээр ангийн дүү нь болох ахын бага хүү нь хичээлээсээ ирэхдээ баахан хүүхдүүд дагуулаад ирсэн гэнээ. Амьсгаадцан орж ирснээ би найзуудаа гадаа аваад ирсэн гэж л дээ. Яах гээд миний хүү ийм олон хүүхэд аваад ирсийн гэсэн чинь -Ус ууна, ус байна уу? Бүгдийг нь оруулаад ирэх үү гэсэн гэнээ. Ххахаха. Хөөрхөн золиг доо. Агаагаа дуурайж ус зөөмөөр санагдсийн байх даа.
За байз өө. Би байшд тэ. Жаахан байхаасаа авахуулаад ер нь урьд өмнө арай өөр байсиймаа. Одоо инкээл гэртээ байлаа гэж бодъё. Юу хийдэг байлөө дөө. Тэгээд уйтгарладаггүй л байсийм даа, ямар ч байсан. Энэ орчлон ертөнцийн амьтай ба амьгүй биетүүдийг арай л өөрөөр л хүлээж авч харилцан үйлчлэлд ордог байсиймаа. Яалт ч байхгүй арай л өөрөөр хүлээж авдаг, боддог, сэтгэдэг, хариу үйлдэл үзүүлдэг байлаа.
Сайн байцгаана уу? Банжгийхан надад их дажгүй хүмүүс шиг санагддаг. Би өөрөө блог нээх хараахан боломжгүй тул найз, ахан дүүс, монголчууддаа хандаж өөрийн амьдралыг дэлгэе. Надад зөвлөөрэй. Би нөхөртэйгээ ханилаад 5 жил болж байгаа. Танилцаад л бараг шууд сууж, 1 хүүхэдтэй болсон. Гэрлэснийхээ дараа нөхөр минь надад огт хайргүйгээр барахгүй, дургүй болохыг нь олж мэдсэн. Учир нь тэр өөр хүнд хайртай, надтай бол манай аавын нөлөөнд болж ашиг сонирхлын үндсэн дээр суусан гэдэг нь ойлгомжтой болсон. Би өчнөөн удаа хэлсэн боловч гэрлэлтээ ч батлуулаагүй. Би энэ бүхэнд шантралгүй хайр бий болгох гэж амьдралаа сайхан байлгах гэж зүтгэсэн боловч оролдлого бүр хад мөргөсөөр цөхөрсөн билээ. Ингээд би хайр сэтгэлгүй бол амьдрал тогтдоггүй юм байна гэдгийг өөрийн хар толгойгоор мэдэрч нөхрөөсөө салах тухай хүртэл бодож байсан боловч хүүгээ өрөвдөөд бас насыг ганцаараа өнгөрүүлэхээс айн өдий хүрсэн. Мөн миний анхны амьдрал минь болохоор энэ амьдрал минь надад үнэ цэнэтэй, гэхдээ би энэ хүнтэй хэзээ ч аз жаргалыг амсахгүй гэдгээ мэдэрдэг. Тэр бид хоёр аль аль нь өөрийгөө хүчилж өдөр хоногийг өнгөрөөж эрх мэдлийн төлөө яваа.
Амархан л юм байлээ. Нэг мэдсэн чимдаанаа чирцэн Америкад ирцэн зогсжоохийн. Нэхх том өндөр Hotel руу ороо явцан. Үүдэнд нь ресепшин нь нэг хар хүүхэн бас нэг шар хүүхэн хоёр. Би очоол Excuse me! I need one people ... mmm .. /нэг хүний өрөө гэх гээл гацаж өгсөн/ one man's room with toilet гэвээ. Нөгөө муу хар хүүхэн нь намайг ойдоггүй ээ. Toilet ийг л дахин дахин асуугаал би tuilet tuuuleeettt сүүлдэээ tuoilet гээл аягүү гоёоор уянгалуулан хэлтэл -Oooh yea yea гэнээ. Hoow many per day ? гэсэн чинь 1000 ногоон гэнээ. Пэээ юун аймар үнэтэй ен. Нэг хоногт л сая гаран төгрөг зарцуулна гэж юу байсийн. Би үнэтэй газар нь ороод ирчихжээ гэж бодоол дахиал Excuse me! madam, do you know more cheaper hotel? Тэгсэн толгой сэгсэрч байна өө. Ёоо би ёстой англиар ярих гэж алж өгчаах шиг л байсан.
Яваалээдэг, яваалээдэг. Яах гээл яваалээдгийн бүү мэд. Аа тийн, тийн би чинь тэгэх гээл явжаагаашд гээл лакк явжээснаа гэнэт шаал дэмий явжаагаан бишүү гэж бодохын. Энэ хүмүүс явахаа байчаасай. Тэгүүл би явахгүй амар ш дээ. Күй ээ би ер нь заавал хүн дуурайжаах хэн юм бээ? Зүгээр л өөрийн дуртай алхаагаар л явчихаар яачаад байгаан бээ. Ядаргаатайн. Тэгсэн бас л болж өгөхгүй ен.
